Viltu sósíalisma eđa frelsi?

Ríkisstjórnin hefur nú unniđ markvisst ađ ţví í hálft fjórđa ár ađ innleiđa sósíalisma á Íslandi. Ţađ hefur hún gert međ útvíkkun ríkisvaldsins, auknu regluverki og fleiri bođum og bönnum. Ţeir sem standa nálćgt valdhöfunum hafa fengiđ leyfi til ađ skara eld ađ eigin köku á međan ađrir hafa ţurft ađ horfa upp á rýrnun lífskjara sinna og fćkkun tćkifćra.

Sósíalismi er slćm hugmynd byggđ á vondum ásetningi. Hann gengur út á tvennt í raun, sama hvađ öllu orđagjálfri líđur: Ađ koma í veg fyrir ađ nokkur utan kjarna valdhafa geti bćtt kjör sín, og setja ţumalskrúfu á ţá sem ţóknast ekki yfirvöldum. Sósíalistar bođa hagfrćđi sem kvelur hagkerfiđ, og elur á siđfrćđi öfundar, grćđgi, yfirgangs og harđrćđis. Sósíalistar segja ađ hugmyndafrćđi ţeirra snúist um ađ jafna lífskjör, sem hún gerir, ţví í sósíalísku ţjóđskipulagi hafa allir ţađ jafnskítt, nema fámenn yfirstétt valdhafa og ţeirra sem henni eru ţóknanlegir.  Sósíalistar segjast berjast fyrir réttlćti og vissulega finnst sósíalistunum réttlátt ađ rćna ađra og setja afraksturinn í eigin vasa, en ađrir hljóta ađ mótmćla réttmćti slíks „réttlćtis“.

Núna, eftir ţrjú og hálft ár af innleiđingu sósíalisma á Íslandi, eru afleiđingar hans margar ađ koma fram. Samkvćmt fréttablađi Ríkisskattstjóra ţurftu 59 fjölskyldur á Íslandi ađ selja eignir áriđ 2010 til ađ eiga fyrir hinum svokallađa „auđlegđarskatti“, en hann er annađ orđ fyrir hreina eignaupptöku ríkisins. Smátt og smátt fer skattstofn eignaupptökuskattsins allur í felur eđa til útlanda eftir krókaleiđum. Hverja á ţá ađ mjólka ofan í ríkishítina?

Tölfrćđin segir ađ hagvöxtur hafi tekiđ viđ sér á Íslandi en viđ nánari athugun kemur í ljós ađ hann er meira og minna skuldsett neysla hins opinbera og einstaklinga. Fjárfesting er nánast engin og ţó vantar ekki tćkifćrin til ađ fjárfesta á Íslandi. Ríkisvaldiđ stendur í vegi fyrir verđmćtasköpun og endurreisn hagkerfisins.

Ísland er orđiđ ađ tilraunastofu fyrir sambland af hagstjórn og pólitískri hugmyndafrćđi sem er margreynd, virkar ekki og skilur eftir sig eyđimörk af skuldum og sóun. Ţetta kusu Íslendingar yfir sig á sínum tíma og hafa vonandi lćrt, í eitt skipti fyrir öll, ađ af tvennu illu er skárra ađ láta stjórna sér af jakkafataklćddum en raunsćjum íhaldsmanni en vinstrimanni fullum af heift og hefndarţorsta, vopnađur hagfrćđikenningum stöđnunar og ríkiseinokunar. Best vćri ţó ađ takmarka ríkisvaldiđ sem mest, svo ţeir sem starfa fyrir ţađ geri sem minnstan skađa.

Eftir tćpt ár verđur kosiđ til Alţingis. Ćtlar ţú, kćri kjósandi, ađ kjósa áframhaldandi sósíalisma og ríkisforsjá, eymd og volćđi, eđa eitthvađ sem eykur frekar líkurnar en hitt á ţví ađ ţú fáir ađ ráđa ţví nokkurn veginn sjálf(ur) hvernig ţú hagar lífi ţínu?
 
Geir Ágústsson
 
Ţessi grein birtist áđur í Morgunblađinu 26. júlí 2012 og er ađgengileg áskrifendum ađ vefútgáfu blađsins hér.  

« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Athugasemdir

1 Smámynd: Kristinn Ingi Jónsson

Heyr, heyr!

Kristinn Ingi Jónsson, 26.7.2012 kl. 15:26

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband